Στιγμές από την προσωπική μου διαδρομή

6.00

Κατηγορία:

Περιγραφή

“Δεν μ’ αρέσουν οι αυτοβιογραφίες. Γι’ αυτές, όπως και για τα ημερολόγια, ισχύει εκείνο που έγραψε ο ποιητής Γιάννης Δάλλας στο έξοχο βιβλιαράκι του Χρονοδείκτες: “Τα περισσότερα απολογίες αζήτητες και άλλα νάρκισσοι: φριχτά επιμύθια, πληχτική διανόηση – τα γνωστά και τα δηλωμένα”. Έτσι, διάλεξα μερικά επεισόδια από την μακρά πολιτική μου ζωή μέσα από τα οποία παρουσιάζονται συνθήκες και άνθρωποι, σ’ ένα τοπίο που δεν ήταν πάντα το χειρότερο δυνατό, που διαβάζοντάς τα χαμογελώ, όπως ελπίζω να χαμογελάσεις και συ, αναγνώστη”, γράφει ο Λεωνίδας Κύρκο στην πρώτη σελίδα των Στιγμών.
Και ο αναγνώστης, πράγματι, χαμογελά, άλλοτε ανάλαφρα κι άλλοτε πικρά, καθώς οι μικρές, θραυσματικές σχεδόν, ιστορίες του βιβλίου συμπυκνώνουν στιγμές μοναδικής ζωντάνιας, στιγμές όχι πομπώδεις αλλά αληθινές: στο Πανεπιστήμιο Αθηνών τα χρόνια της Κατοχής και της Αντίστασης, στα κελιά των μελλοθανάτων του Εμφυλίου, στην “κόκκινη Κίνα” του Μάο το 1959, στα βουλευτικά έδρανα από το 1961 ως το 1967, στις φυλακές της Χούντας, παρέα με τα “Επιφάνια” του Μίκη Θεοδωράκη και τον Φιντέλιο του Μπετόβεν. Και μετά, στα χρόνια της μεταπολίτευσης: οι απόηχοι της διάσπασης, το σεμινάριο για τον ευρωκομμουνισμό στο Wilton Park με τους Βρετανούς τζέντλεμεν να τραγουδάνε ενθουσιωδώς τη Διεθνή, η ιστορική ομιλία του στη Βουλή για τη δολοφονία των Κουμή – Κανελλοπούλου κατά την πορεία του Πολυτεχνείου το 1980, η γνωριμία με τον Μάνο Χατζιδάκι, τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και τον Χαρίλαο Φλωράκη, η άνοδος και η πτώση του ενιαίου Συνασπισμού.
Με χαμηλή φωνή, ο Λεωνίδας Κύρκος καταθέτει τη μαρτυρία του. Και μέσα από τις απλές, καθημερινές ιστορίες του, που συμπυκνώνουν όμως πολλές άλλες, χωρίς καλά καλά να το αντιληφθούμε, κοιτώντας ξανά αυτά τα στιγμιότυπα του ελληνικού αριστερού κινήματος κατά το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα μαθαίνουμε πολλά και σκεφτόμαστε άλλα τόσα· χαμογελώντας.
(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Περιεχόμενα

Γυρίζοντας σελίδες προς τα πίσω: Ο “Ρόκας”
Αίμα στο ακαδημαϊκό άσυλο
Το φοιτητικό συσσίτιο
Ένας ιδιόμορφος ομιλητής
Διάβημα της Παναθηναϊκής Παλλαϊκής Επιτροπής στον κατοχικό πρωθυπουργό Ράλλη για τα Τάγματα Ασφαλείας, 1944
“Ο “μουστάκιας” θα κουνήσει το δαχτυλάκι του κι ο Τίτο θα πέσει”: Ένα μάθημα
Ο γερο-Τρούμπος
Η “Ενάτη” του Μπετόβεν
“Κουμπάρε Μάο!”
Υποψήφιος βουλευτής Ηρακλείου της ΕΔΑ
Οι εκλογές βίας και νοθείας του 1961
Η “παρθενική ομιλία” στη Βουλή
Το μεγάλο συλλαλητήριο των σταφιδοπαραγωγών στο Ηράκλειο
Ο “διμέτωπος” της Ένωσης Κέντρου
Θυελλώδεις συζητήσεις στη Βουλή, 1961-1967
“Μα καλά, δεν ντράπηκες;”
Φυλακές Αβέρωφ, Χούντα: ο Πλασκοβίτης, ο Θεοδωράκης και άλλοι
Λεωνόρα-Φιντέλιο
Επεξεργασίες του ΚΚΕ εσωτερικού μετά τη δικτατορία
Διεθνές σεμινάριο για τον ευρωκομμουνισμό στο Wilton Park
Η ομιλία μου στη Βουλή για τη δολοφονία της Σταματίνας Κανελλοπούλου και του Ιάκωβου Κουμή, στην πορεία του Πολυτεχνείου, το 1980
Περιοδεύοντας στην Ελλάδα
Α. Παπανδρέου: “Είστε άνθρωποι των σαλονιών”
Μάνος Χατζιδάκις
Ο Καραμανλής, Ι
Με τον Καραμανλή, ΙΙ: “Κύρκο, θα αποτύχεις”
Η πρώτη συνάντηση με τον Φλωράκη
Με τον Χαρίλαο, το 1989: “Εμένα μ’ αφήνεις μόνο το τσιμπούκι μου!”
Κεντροαριστερά: μια δύναμη έμπνευσης που διασύρθηκε

Σελίδες 176
ISBN 978-960-05-1315-8